De 'swineflu' was toch geen smoes voor de terughoudendheidvan het kindertehuis. In het vliegtuig naar Hongkong zitten passagiers met mondkappen op, en tijdens de vlucht krijgen we een gezondheidsverklaringuitgereikt die we moeten invullen.In Hongkong hebben de meeste werknemers van het vliegveld, en het hotel waar wij verblijven, ook mondkappen voor. Het is een beetje verontrustend.We krijgen gelukkiggoede voorlichtingop het vliegveld.

We komen laat aan in het hotel enhebben voor het eerst eenluxe kamer met minibar en buiten een prachtig zwembad. Omringd door planten, watervalletjes en sculpturen geheel aangelegd volgens de Fengshui gedachte. Erik wordt er een beetjeoverspannen van ;-)

Hongkong island blijkt 1 groot Hoog Katerijne. Wel handig dat je de drukke verkeerswegen via wandelgangen kunt oversteken.

Enorme wolkenkrabbers en een heel ander China. Erg westers. We hadden twee plannetjes voor deze ene dag. Met mooi weer naar Lantau island en het strand opzoeken. met slechter weer naar Hongkong island en de Victoria Peak beklimmen met de peaktram. Het laatste plan is uitgevoerd. Eerst met de metro, daarna de benenwagen. Precies bij de Saint John's valt Chen in slaap en houden we een siesta op het kerkpleintje. Een aparte combi, eenEngelse kerk tussen de wolkenkrabbers. We zien veel tropische vogels en zelfs roofvogels rondom de kerk.

Bij de peaktram is het erg druk en boven aangekomen is er weer een enorm winkelcentrum. Maar het uitzicht is indrukwekkend, dat wel!

Inmiddels zijn we weer in Amsterdam. Na een lange, rustige vlucht. Met rare eettijden en ongelukkige slaapposes. Zelf heb ik niet veel geslapen, want ik had de benen van Chen op mijn schoot en die schoten alle kanten op. Ik heb een paar flauwe series en een film gezien en kreeg diverse sapjes, een lekker ijsje en noodlesaangeboden. Vanmorgen om 5 uur zijn we geland. Dit keer geen formulieren om in te vullen voor de douane, en Chen werd niet om haar naam gevraagd. Dit werd haar twee keer gevraagd, richting Hongkong en van Hongkong naar Amsterdam. Uit zichzelf reageerdeChen beide keren met haar volledige voornaam: Dongchen. Waarschijnlijk door de formele setting. We hebben haar volledige voornaam dan ook vaak gebruikt tijdens het bezoek aanhet pleeggezin en in het kindertehuis.

Kennelijk controleert de Chinese autoriteit toch even of er geen sprake is van illegale praktijken.

Weer veilig en vol indrukken terug in Wittenburg. Het was erg leuk om dit reislog bij te houden en de reacties op de vehalen en foto's te lezen.

Karin, Erik en Chen.