We zijn alweer een paar dagen in Nanning. Het is hier warm en arme Chen wordt steeds door de muggen geprikt. Mike is onze gids en brengt ons op 3 mei naar het Pleeggezin. We waren alledrie redelijk ontspannen en werden gelijk bij de poort van een huizencomplex al tegemoet gelopen door Chen haar pleegmoeder. Ze straalde helemaal en had aan iedere hand een kindje. Dit bleken later de kinderen te zijn die ze nu verzorgt. Voor Chen en voor ons erg leuk om te zien hoe zij daar woonden en hoe die twee kinderen nu deel uitmaken van het gezin. Het was in 1 woord een heel leuk en vrolijk bezoek. De kinderen gingen met Chen in een slaapkamertje spelen en vermaakten zich uitstekend. We hebben wat kado's uitgedeeld, maar die bleven uit beleefdheid onuitgepakt. Het schilderij dat mijn moeder speciaal had gemaakt heb ik wel uitgepakt en laten zien. Ze vonden het volgens mij erg mooi en de grootmoeder van het gezin, die speciaal langs was gekomen, leek het erg leuk te vinden. Verder was ook nog de 18 jarige zoon aanwezig die wel wat Engels verstond. Chen kreeg twee jurken kado van het gezin en zij wilde ze natuurlijk gelijk aanpassen. We hebben en tijd met elkaar gepraat en dat lukte goed met de gids erbij die steeds vertaalde. Vrolijk uitgezwaaid gingen we weer hotelwaarts waar Chen gelijk haar 2e jurk ging passen, die nog mooier was dan de eerste.

We hadden nog een dagje vrij voordat we ook het Kindertehuis zouden bezoeken en zijn met de bus de stad uitgegaan naar een klein oud dorpje in de heuvels aan de Yong rivier. Rijstvelden, buffels, etc. Weer eens wat anders dan de grote stad. Rust en eenprachtige natuur. Alleen de rit met de bus was al een avontuur!

Vandaag zijn we aan het eind van de middag naar het kindertehuis gegaan. Het bleek voor hun een routine bezoekje. Heb je vragen, stel ze maar, maar we weten niet meer dan er in 2005 in het rapportje stond. Voor de vorm ging de directrice nog even op zoek naar Chen haar dossier, maar het leverde niets op. We mochten ook de kindervleugen niet in. Ze waren bang voor het overbrengen van virussen op de kinderen, of zoiets. We mochten net als in 2005 even buiten lopen en de gebouwen fotograferen. Het was een beetje een teleurstelling, maar we wisten dat dit zou kunnen gebeuren. Onze gids bereidde ons er al een beetje op voor in de bus ernaartoe. Nou ja, we hebben in ieder geval een heel goed gevoel over ons eerste bezoek en we hopen maar dat dit later voor Chen heel waardevol zal zijn.

Morgen gaan we met de trein naar de kust. Lekker zwemmen en kuieren.

Iedereen weer heel erg bedankt voor de leuke reacties, en alle felicitaties.Aan de great wallzijn we helaas niet meer toegekomen, maar we zijn erg blij dat onze vissen het naar hun zin hebben op hun logeeradres. Totschrijfs.

Zaijian

Karin, Erik en Chen.