Hongkong en terug in Amsterdam

De 'swineflu' was toch geen smoes voor de terughoudendheidvan het kindertehuis. In het vliegtuig naar Hongkong zitten passagiers met mondkappen op, en tijdens de vlucht krijgen we een gezondheidsverklaringuitgereikt die we moeten invullen.In Hongkong hebben de meeste werknemers van het vliegveld, en het hotel waar wij verblijven, ook mondkappen voor. Het is een beetje verontrustend.We krijgen gelukkiggoede voorlichtingop het vliegveld.

We komen laat aan in het hotel enhebben voor het eerst eenluxe kamer met minibar en buiten een prachtig zwembad. Omringd door planten, watervalletjes en sculpturen geheel aangelegd volgens de Fengshui gedachte. Erik wordt er een beetjeoverspannen van ;-)

Hongkong island blijkt 1 groot Hoog Katerijne. Wel handig dat je de drukke verkeerswegen via wandelgangen kunt oversteken.

Enorme wolkenkrabbers en een heel ander China. Erg westers. We hadden twee plannetjes voor deze ene dag. Met mooi weer naar Lantau island en het strand opzoeken. met slechter weer naar Hongkong island en de Victoria Peak beklimmen met de peaktram. Het laatste plan is uitgevoerd. Eerst met de metro, daarna de benenwagen. Precies bij de Saint John's valt Chen in slaap en houden we een siesta op het kerkpleintje. Een aparte combi, eenEngelse kerk tussen de wolkenkrabbers. We zien veel tropische vogels en zelfs roofvogels rondom de kerk.

Bij de peaktram is het erg druk en boven aangekomen is er weer een enorm winkelcentrum. Maar het uitzicht is indrukwekkend, dat wel!

Inmiddels zijn we weer in Amsterdam. Na een lange, rustige vlucht. Met rare eettijden en ongelukkige slaapposes. Zelf heb ik niet veel geslapen, want ik had de benen van Chen op mijn schoot en die schoten alle kanten op. Ik heb een paar flauwe series en een film gezien en kreeg diverse sapjes, een lekker ijsje en noodlesaangeboden. Vanmorgen om 5 uur zijn we geland. Dit keer geen formulieren om in te vullen voor de douane, en Chen werd niet om haar naam gevraagd. Dit werd haar twee keer gevraagd, richting Hongkong en van Hongkong naar Amsterdam. Uit zichzelf reageerdeChen beide keren met haar volledige voornaam: Dongchen. Waarschijnlijk door de formele setting. We hebben haar volledige voornaam dan ook vaak gebruikt tijdens het bezoek aanhet pleeggezin en in het kindertehuis.

Kennelijk controleert de Chinese autoriteit toch even of er geen sprake is van illegale praktijken.

Weer veilig en vol indrukken terug in Wittenburg. Het was erg leuk om dit reislog bij te houden en de reacties op de vehalen en foto's te lezen.

Karin, Erik en Chen.

De Li-rivier

Superwarme dag gisteren. Zwemmen en fietsen geeft wat verkoeling. We boeken een kayaktocht voor vanmorgen. Gelukkig heeft het vannacht wat geregend en is het lekker fris bij het ontbijt. We hebben hier trouwens een ruime keuze uit westerse ontbijtjes. Dat is wel lekker na 1,5 week Chinees ontbijt. In Beihai kregen we gestoomde broodjes, rijstepap (met water) bami, een soort atjar erbij en gekookte eieren. Ik heb het steeds trouw opgegeten, een mens moet toch ontbijten, maar ben toch niet echt fan van de rijst en bami in de ochtend.

Het kayakken ging met een groepje toristen en een meneer met een vlot die onze bagage vervoert. De rvier is rustig en het is bewolkt, dus geen brandende zon vandaag. Lekker peddelen en halverwege een bakje noodles en een frisdrankje. Waterbuffels aan de oever en veel ganzen in de rivier. En weer van die prachtige bergen.

We blijven hier nog twee dagen en dan gaan we nog een dagje naar Hongkong.

Chen heeft inmiddels 1 tand gewisseld. Supertrots is ze! Nu nog een een klein kadootje zoeken voor de tandenfee.

Marc, ik heb een paar gladde houten chopsticks voor je gevonden in de supermarkt in Nanning. Geen idee of het is wat je bedoelt, anders moet je het nog even specificeren.

Het mandje waar Chen in zit is wel degelijk een fietsstoeltje, als lijkt het op een gewoon stoeltje. Ze hebben de meest leuke en rare fietsen en zitjes hier.

Ik zal een dezer dagen weer een paar foto's uploaden van ons verblijf hier alsde computer weer vrij is in het guesthouse. Er staat er1 voor de gasten bij de receptie en hijis vaak bezet.

Toedeloe,

Karin.

Beihai, Yangshuo, karstgebegte

Het valt niet mee om een computer te vinden in Beihai. Er spreekt hier bijna niemand Engels. Toch lukt het ons aardig met de Chinese woordenboekjes iedere dag iets te eten te bestellen. In Beihai kun je een vis uitzoeken uit een bak en die wordt dan meteen voor je klaar gemaakt. Het strand is een belevenis. Gewoon de hele dag kijken naar de Chinese badmode en uitgelaten gedrag in de zee. Heerlijk 3 dagen zandscheppen, zwemmen en uitwaaien.

We zijn inmiddels in the Giggling tree, een prachtig guesthouse in Aishanmen village vlakbij het plaatsje Yangshuo.

Ook hier kunnen we weer fietsen. We zijn zelfs met een fietskar naar het guesthouse gebracht. En met een bamboevlot word je met fiets en al over de rivier gezet. Een surrealistische omgeving. Vanmiddag gaan we lekker zwemmen in de rivier. Want het is hier tropisch warm.

Groetjes weer van ons allen en weer super bedankt voor de leuke reacties.

P.s. met de muggenbeten van Chen gaat het alweer een stuk beter.

Chen's geboorteplaats

We zijn alweer een paar dagen in Nanning. Het is hier warm en arme Chen wordt steeds door de muggen geprikt. Mike is onze gids en brengt ons op 3 mei naar het Pleeggezin. We waren alledrie redelijk ontspannen en werden gelijk bij de poort van een huizencomplex al tegemoet gelopen door Chen haar pleegmoeder. Ze straalde helemaal en had aan iedere hand een kindje. Dit bleken later de kinderen te zijn die ze nu verzorgt. Voor Chen en voor ons erg leuk om te zien hoe zij daar woonden en hoe die twee kinderen nu deel uitmaken van het gezin. Het was in 1 woord een heel leuk en vrolijk bezoek. De kinderen gingen met Chen in een slaapkamertje spelen en vermaakten zich uitstekend. We hebben wat kado's uitgedeeld, maar die bleven uit beleefdheid onuitgepakt. Het schilderij dat mijn moeder speciaal had gemaakt heb ik wel uitgepakt en laten zien. Ze vonden het volgens mij erg mooi en de grootmoeder van het gezin, die speciaal langs was gekomen, leek het erg leuk te vinden. Verder was ook nog de 18 jarige zoon aanwezig die wel wat Engels verstond. Chen kreeg twee jurken kado van het gezin en zij wilde ze natuurlijk gelijk aanpassen. We hebben en tijd met elkaar gepraat en dat lukte goed met de gids erbij die steeds vertaalde. Vrolijk uitgezwaaid gingen we weer hotelwaarts waar Chen gelijk haar 2e jurk ging passen, die nog mooier was dan de eerste.

We hadden nog een dagje vrij voordat we ook het Kindertehuis zouden bezoeken en zijn met de bus de stad uitgegaan naar een klein oud dorpje in de heuvels aan de Yong rivier. Rijstvelden, buffels, etc. Weer eens wat anders dan de grote stad. Rust en eenprachtige natuur. Alleen de rit met de bus was al een avontuur!

Vandaag zijn we aan het eind van de middag naar het kindertehuis gegaan. Het bleek voor hun een routine bezoekje. Heb je vragen, stel ze maar, maar we weten niet meer dan er in 2005 in het rapportje stond. Voor de vorm ging de directrice nog even op zoek naar Chen haar dossier, maar het leverde niets op. We mochten ook de kindervleugen niet in. Ze waren bang voor het overbrengen van virussen op de kinderen, of zoiets. We mochten net als in 2005 even buiten lopen en de gebouwen fotograferen. Het was een beetje een teleurstelling, maar we wisten dat dit zou kunnen gebeuren. Onze gids bereidde ons er al een beetje op voor in de bus ernaartoe. Nou ja, we hebben in ieder geval een heel goed gevoel over ons eerste bezoek en we hopen maar dat dit later voor Chen heel waardevol zal zijn.

Morgen gaan we met de trein naar de kust. Lekker zwemmen en kuieren.

Iedereen weer heel erg bedankt voor de leuke reacties, en alle felicitaties.Aan de great wallzijn we helaas niet meer toegekomen, maar we zijn erg blij dat onze vissen het naar hun zin hebben op hun logeeradres. Totschrijfs.

Zaijian

Karin, Erik en Chen.

Hoera, 6 jaar!

29 april

Chen was al om 6.00 uur wakker, hellup. Gelukkig sliep ze nog een uurtje door en daarna kwam de nieuwe portable DVD speler goed van pas.

Ze kreeg vast een klein kadootje en we zijn cakejes gaan kopen in een winkeltje aan de overkant van de straat. Nog een hele toer om daar te komen. Want, zodra je de poort van het guesthouse uitgaat zit je in de drukte. Oversteken moet je afkijken van de mensen opstraat. Men stopt n.l. niet bij een zebrapad en je moet je soms echt tussen twee bussen doorwurmen.

We gaan met de taxi naar het Beihai park. Rustpunt in de grote stad. Met een groot meer en heel veel leuke bootjes op het meer. We kunnen roeien, waterfietsen of met een fluisterbootje met echt stuur. Dat laatste wil Chen het liefst en wie jarig is mag kiezen! Behendig stuurt ze het bootje over het grote meer. Je mag botsen, want dat doen sommige bootjes met ondeugende jongetjes express.

Van alles te zien in het park. In het meer ligt nog en klein eilandje met daarop een hoge berg en een pagode. Het beklimmen waard. Of wij ons in een folkloristich keizerlijk pak willen hijsen en laten fotograferen. Wij bedanken vriendelijk maar blijven wel een tijdje kijken.

We hebben heel wat afgewandeld en vol van indrukken gaan we met de taxi weer naar huis.

30 april

Bea, gefeliciteerd.

De ballonnen zijn blijven hangen. Gisteren was Chen erg verkouden en een beetje warm. We doen vandaag maar even rustig aan.

' s middags zijn we nog even naar de dierentuin gegaan. Lijkt dichtbij op de kaart dus we nemen weer de fiets. Hoogtepunt van dit bezek. The Giant Panda. We hadden verhalen gehoord over slechts 1 panda in een miezerig kooitje, maar er waren er wel 5 in een zeer groot verblijf. We moestener wel extra voor betalen, 5 yuan. 50 cent. Erg leuk om ze in het echt te zien.

Morgen gaan we naar Nanning. 3 uur met het vliegtuig.

Het zal wel even een overgang zijn. We zitten nu in een knus en gezellig guesthouse. Je hebt makkelijk aanspraak en de mensen zijn erg vriendelijk. In Nanning zitten we in een groot hotel. Ben benieuwd!

Liefs van Karin, Erik en Chen.

We zijn in Beijing

Hallo, na een hele rustige vlucht zijn we opgehaald door Sisi Hu van het vliegveld. Zij bracht ons met een busje naar het guesthouse en probeerde ook nog wat kaartjes te verkopen voor de acrobatenshow. Wij waten daar nog niet voor in. Eerst maar eens naar het red lantern guesthouse.

Het is hier prachtig. We hebben een grote kamer met mooie wandschilderijen en lange rode gordijnen. En voor de deur een binnenplaats met allemaal zitjes waar je heerlijk van de zon kunt genieten.

En, een verassing van het reisbureau. Erik krijgt een taart voor zijn verjaardag en deelt gelijk aan iedereen uit. Een Japanse vrouw met haar dochterje komen graag een stukje taart mee-eten. De eerste dag in Beijing hebben we rustig aan gedaan. We krijgen het alledrie een keer te kwaad omdat de jetlag hard toeslaat. Net begonnen aan een wandeling door de Hutongs, kleine straatjes met veel bedrijvigheid, en Chen valt lopend bijna in slaap. We hebben veel bekijks. Vooral Erik en ik en dan kijken ze naar Chen en weer naar ons. Ik heb het inmiddels een paar keer uitgelegd en ze verstaan mijn gebrekkige Chinees goed en knikken dan vriendelijk.

De tweede dag alweer. Helemaal uigerust gaan we lekker ontbijten op de binnenplaats en dan fietsen huren. Het fietsen is een hele kunst. Koelbloedig blijven en nog beter uit je doppen kijken dan in Amsterdam. Maar, je ziet zo wel heel erg veel.

We gaan naar de verboden stad. Vier jaar geleden heb ik alleen de voorpleinen gezien. Dit keer lopen we het hele complex door. Voor Chen is het ook heel erg leuk. Lekker trappen op en af klimmen. Naar de verschillende tronen van de Qingkeizers kijken en vooral veel naar de Chinezen. En sommigen willen met Erik of met mij op de foto. Kennelijk is dat heel bijzonder. Ik sta ook een keer met een meneer en zijn zoontje op de foto en met Chen erbij.

Al in Nederland heb ik beloofd dat Chen een nieuwe Chinese jurk zou krijgen en ze hingen in de winkeltjes inde Verboden stad, dus gelijk maar gepast en betaald. Chen met mooie Chinese jurk aan was helemaal een bezienswaardigheid. Maar ze trekt het wel.Gelukkig!

Leuk, trouwens alle berichtjes op het reislog. Bedankt en op naar de volgende verjaardag. Morgen wordt Chen 6 jaar. Ik ga zo slingers en ballonnen ophangen, want ze ligt lekker te slapen. Het is hier n.l. 6 uur later dan in Nederland.

Liefs en tot schrijfs.

Karin, Erik en Chen.